01 — Ένας αριθμός που δεν είναι αυτό που δείχνει
Το vatCategory είναι κωδικός, όχι συντελεστής
Στο myDATA ο κανονικός συντελεστής γράφεται 1. Ο μειωμένος
γράφεται 3. Αντιγραμμένο αυτούσιο σε ένα φύλλο, ένα τιμολόγιο με
24% εμφανίζεται ως 1% — και κάθε νούμερο της γραμμής εξακολουθεί να
μοιάζει λογικό.
Εδώ οι κωδικοί γυρίζουν πίσω σε συντελεστές (1 → 24%, 2 → 13%, 3 → 6%, και οι νησιωτικοί 4, 5, 6). Ο κωδικός 8 — εγγραφές χωρίς ΦΠΑ — δεν παίρνει συντελεστή: δεν πάει στο ίδιο πεδίο της δήλωσης με ένα πραγματικό 0%, και το να συμπληρωθεί κάτι εκεί θα ήταν επινόηση.
02 — Το πρόθεμα που κάνει έναν πραγματικό αριθμό πλαστό
Το πρόθεμα ΦΠΑ είναι EL, όχι GR
Το αρχείο γράφει <country>GR</country>, γιατί εκείνο
το πεδίο σημαίνει σε ποια χώρα είναι ο συναλλασσόμενος. Ο ευρωπαϊκός
αριθμός ΦΠΑ της ίδιας εταιρείας ξεκινά με EL. Κολλώντας τον κωδικό ISO
στο ΑΦΜ προκύπτει αριθμός που δεν υπάρχει πουθενά στην ΕΕ — και μοιάζει
ακριβώς με έναν που υπάρχει.
Υπολογίζεται και το ψηφίο ελέγχου του ΑΦΜ (βάρη 256…2, mod 11, μετά mod 10). Και οι δύο γραφές γίνονται δεκτές, γιατί και οι δύο κυκλοφορούν.
Παρακράτηση: σύνολα που νόμιμα δεν βγαίνουν
Στις αμοιβές ελευθέρων επαγγελματιών γίνεται παρακράτηση φόρου. Καθαρή αξία 1.000 συν ΦΠΑ 204 κάνει 1.204, αλλά το πληρωτέο είναι 1.128 — και αυτό είναι σωστό. Ένας έλεγχος που απαιτεί «καθαρή + ΦΠΑ = σύνολο» κοκκινίζει κάθε τέτοιο τιμολόγιο.
Εδώ δεν εφαρμόζεται εκεί. Παρακράτηση, χαρτόσημο, τέλη, λοιποί φόροι και κρατήσεις διαβάζονται χωριστά από τη σύνοψη· αν κάποιο δεν είναι μηδέν, ο γενικός κανόνας κάνει στην άκρη αντί να φωνάζει.
Ένα αρχείο, πολλά τιμολόγια
Η διαβίβαση γίνεται σε παρτίδες, άρα ένα InvoicesDoc συνήθως έχει
σειρά τιμολογίων και όχι ένα. Το να διαβαστεί μόνο το πρώτο είναι ένας αθόρυβος
τρόπος να χαθεί ένας μήνας: κανένα μήνυμα λάθους, απλώς λιγότερες γραμμές από όσα
περιέχει το αρχείο.
Δεκτά και τα δύο περιβλήματα: το InvoicesDoc που στέλνει ο εκδότης,
και το RequestedDoc που κατεβάζετε όταν ζητάτε τα δικά σας
παραστατικά από το myDATA. Το δεύτερο είναι αυτό που συνήθως έχει ο λογιστής —
και όποιος ξέρει μόνο το πρώτο απαντά «δεν αναγνωρίζεται η μορφή» σε όλα.
Ο αριθμός συντίθεται από σειρά και ΑΑ μαζί. Το ίδιο ΑΑ σε άλλη σειρά είναι άλλο τιμολόγιο — αν κρατηθεί μόνο το ΑΑ, δύο υπαρκτά τιμολόγια συγκρούονται ως διπλοεγγραφή.
Τα πιστωτικά μετράνε προς τα κάτω
Τα ελληνικά πιστωτικά έρχονται σε τρεις μορφές (5.1, 5.2 και το λιανικής 11.4) και όλα φέρουν θετικά ποσά· μόνο ο τύπος λέει ότι τα χρήματα γυρίζουν πίσω. Και τα τρία αντιμετωπίζονται ως πιστωτικά, ώστε το σύνολο στο τέλος να τα αφαιρεί. Αν αναγνωριστεί μόνο ένα από τα τρία, το σύνολο βγαίνει μεγαλύτερο — φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από νούμερα που φαίνονται σωστά.
Τι άλλο φτάνει σε ένα ελληνικό γραμματοκιβώτιο
Η ίδια περιοχή δέχεται Peppol UBL και CII, PDF με Factur-X / ZUGFeRD, γερμανικά
XRechnung, ιταλικά FatturaPA (και υπογεγραμμένα .p7m), ισπανικά
Facturae, πολωνικά KSeF, ρουμανικά e-Factura, αυστριακά ebInterface, ουγγρικά NAV,
φινλανδικά Finvoice και τσεχικά ISDOC — μαζί με αρχεία ZIP και μηνύματα
.eml / .msg.
Τα ελληνικά τιμολόγια που στέλνονται μέσω Peppol διαβάζονται ως UBL ή CII, όπως κάθε ευρωπαϊκό παραστατικό. Αυτή η σελίδα αφορά το εγχώριο XML του myDATA. Ποιες χώρες διαβάζονται.
Δοκιμή
Ρίξτε αρχεία στην κύρια σελίδα — έως 10 τιμολόγια ανά εξαγωγή και 20 την ημέρα, δωρεάν, χωρίς λογαριασμό, και ο μετρητής μηδενίζει τα μεσάνυχτα. Το Pro αίρει και τα δύο όρια με 29 € εφάπαξ, χωρίς ανανέωση.
Τίποτα δεν ανεβαίνει
Τα αρχεία διαβάζονται μέσα στον browser. Δεν υπάρχει διακομιστής να πάνε, και επιβεβαιώνεται σε δύο λεπτά: ανοίξτε τα εργαλεία προγραμματιστή, την καρτέλα Network, και ρίξτε ένα τιμολόγιο — δεν φεύγει κανένα αίτημα. Ή φορτώστε τη σελίδα, αποσυνδέστε το δίκτυο, και ρίξτε το έτσι κι αλλιώς. Εξακολουθεί να δουλεύει.